Motoryzacja od początku jej istnienia stanowiła niezwykle ważny element życia społeczeństwa. Powiększająca się lawinowo ilość pojazdów skłoniła ich zwolenników do powoływania organizacji skupiających pasjonatów, entuzjastów tej nowej dyscypliny. Motoryzacja stała się stymulatorem postępu. Wyzwalała fantastyczny rozwój techniki i technologii wynikający z konieczności pokonywania problemów technicznych. 
Ale sam rozwój techniki i postępu nie byłby powodem tak znacznego celebrowania tej nowej dziedziny życia. Rozwijająca się motoryzacja stała się motorem postępu w wielu innych dyscyplinach życia. Dominacja nowego środka transportu spowodowała fantastyczny rozwój wzornictwa przemysłowego, a wiele modeli samochodów do dziś uznawanych jest za dzieła sztuki urzekając swoim urokiem, pięknymi kształtami.
Wielkopolska od początku należała do liderów w kreowaniu i organizowaniu tego spontanicznego ruchu zrzeszającego pasjonatów motoryzacji. 1904 rok to rok założenia Poznańskiego Klubu Motorowego. W 1923 roku powstaje Wielkopolski Klub Automobilistów i Motocyklistów w Poznaniu przekształcony w 1924 roku w Automobilklub Wielkopolski, a na jego czele staje gen. broni Kazimierz Raszewski. Poznań staje się trzecim w kolejności ośrodkiem w Polsce skupiającym zwolenników motoryzacji..
Obecna historia związana jest z powstałym w Poznaniu w latach 70. XX wieku ruchem pojazdów zabytkowych. Zaczęło się od nieformalnego skupienia się ludzi którzy ulegli urokowi historycznej motoryzacji, poprzez powstałe przy AW w 1973 roku Koło Miłośników Starych Samochodów. Grono tych ludzi to tak naprawdę pierwsza zorganizowana grupa ludzi pasjonujących się historią motoryzacji w Polsce. Podobnie jak motoryzacja, pasja ta i skupieni wokół niej ludzie rozwijali się ewolucyjnie. Rosły możliwości, rozwijała się wiedza, członkowie Koła zdobywali kolejne egzemplarze samochodów. W 1980 roku zrodziła się idea pokazania tych osiągnięć, a zarazem utrwalenia tego, co wydarzyło się w historii motoryzacji.
Zalążkiem muzeum była ekspozycja złożona z 15 samochodów. W 1990 roku placówkę przeniesiono na tereny Toru Poznań, gdzie wyeksponowano 17 aut i 3 motocykle. Oczywiście, środowisko systematycznie powiększa się, rosną możliwości, wiedza, umiejętności. Rośnie też liczba posiadanych samochodów. Kolekcja staje się coraz bogatsza, zawiera coraz więcej wartościowych. unikatowych egzemplarzy. W 1996 roku następuje kolejny przełom – Muzeum przenosi się do podziemi Ronda Kaponiera. Ze względu na ograniczone rozmiary placówki przyjęto zasadę rotacyjności ekspozycji. W okresie działania muzeum pod tym adresem odbyło się wiele wystaw tematycznych. Były wystawy pojazdów militarnych. kabrioletów, wystawa od bicykla do motocykla, pojazdów amerykańskich. wystawa z okazji rocznicy powstania wielkopolskiego.
Poznań to miasto, w którym można znaleźć oprócz pasjonatów zabytkowych samochodów i motocykli liczne grupy entuzjastów historii motoryzacji. transportu. militariów, działające przy MPK, przy szkole wojskowej na Golęcinie. grono pasjonatów skupiających się na ratowaniu kolejek wąskotorowych, ekipę skupioną wokół Wolsztyna i jedynej działającej parowozowni w Europie. Zatem jest to wielodyscyplinarne towarzystwo działające w jednym celu: ocalić od zapomnienia, zachować dla potomnych, pokazać społeczeństwu historię żywą, ożywioną. reanimowaną z martwych.
Dni obiektu pod Kaponierą są policzone. Przez lata dobrze pełniło swoją funkcje, ale nie jest ono w stanie pomieścić wszystkich obiektów. Nowe muzeum ma eksponować pojazdy, ma edukować we współpracy ze szkołami i uczelniami, ma odpowiadać na wiele pytań dotyczących techniki i tej wyrafinowanej, i tej codziennej. Póki co trwają starania o pozyskanie nowej siedziby dla placówki.
Źródło: Muzeum Motoryzacji
Skomentuj pierwszy!